Dit schilderij, een olieverfschilderij op paneel gemaakt door Abraham Govaerts in Antwerpen in de zeventiende eeuw, toont een boslandschap dat typerend is voor de Vlaamse school, badend in een zacht, goudkleurig licht. De compositie is zorgvuldig gestructureerd volgens de Vlaamse traditie van driedeling in tinten: okerbruin op de voorgrond, groen in het midden en blauwgrijs op de achtergrond, wat een indruk van diepte en majestueuze rust creëert.

Rechts op de voorgrond stroomt een rivier langzaam tussen beboste en schaduwrijke oevers. De weerspiegelingen van de lucht en het gebladerte in het rustige water geven de scène een poëtische toets. In de verte, voorbij de rivier, is een Vlaamse stad te ontwaren, herkenbaar aan de daken, de puntige klokkentorens en de hoge kerktorens.

Links, op een met bomen omzoomd en in licht badend pad, zit een elegant koppel dat een, naar het schijnt, galant gesprek voert: de man draagt een elegant kostuum, terwijl de dame gekleed is in een zijdezachte, koningsblauwe jurk met een brede kanten kraag. Ze draagt een elegante hoed met een veer. Hun beheerste gebaren en verfijnde houding doen vermoeden dat ze tot de aristocratie of de stedelijke bourgeoisie behoren.

Iets verderop maakt een groep jagers zich klaar voor een valkjenjacht. Ze worden omringd door een roedel honden, die dynamisch zijn afgebeeld: sommige zitten, andere snuffelen aan de grond of blaffen. Vier valken, trots neergestreken op hun zitstok, zijn met gedetailleerd realisme weergegeven: hun leren kapjes dragen bij aan de authenticiteit van de scène. Het geheel straalt een sfeer van aristocratisch vermaak uit, in een geïdealiseerde natuurlijke omgeving.

De penseelstreek is fijn en nauwkeurig, kenmerkend voor Govaerts, die een voorliefde had voor levendige composities in bosrijke omgevingen. Elk element – bomen, gebladerte, kostuums, dieren – is geschilderd met een scherp oog voor detail, typisch voor de Vlaamse kunst uit de Gouden Eeuw.