Dit prachtige ruiterstandbeeld uit het midden van de 17e eeuw stelt de Oostenrijkse aartshertog Ferdinand Karel (1628-1662) voor. Hij wordt in al zijn glorie afgebeeld op zijn majestueuze paard, gekleed in zijn schitterende harnas, met zijn weelderige krullende haar dat over zijn schouders valt. Zijn paard draaft rustig voort met het hoofd lichtjes naar rechts gekanteld. Het brons is tot in de kleinste details zorgvuldig uitgewerkt: van het harnas van de aartshertog, zijn gezicht en de sporen op zijn laarzen tot aan het zadel, de teugels en het halster van het paard. Over zijn borst draagt de aartshertog een grote zijden sjaal, die op zijn rug met een kunstzinnige knoop is vastgebonden, waarbij de met kant afgezette uiteinden naar beneden bungelen.

In het Museum Lázaro Galdiano in Madrid (inv. 00145) bevindt zich een bronzen ruiterstandbeeldje, toegeschreven aan Caspar Gras, dat vrijwel identiek is aan de onderhavige groep. Een andere, iets afwijkende, vergulde variant die aartshertog Ferdinand Karel afbeeldt en eveneens aan Caspar Gras wordt toegeschreven, bevindt zich in het Tiroolse Staatsmuseum. Zowel het paard als de ruiter van deze beelden volgen het model van het beroemde antieke standbeeld van Marcus Aurelius dat vroeger op de Piazza del Campidoglio in Rome stond, maar waren meer direct gebaseerd op de variant die Daniele da Volterra ervan maakte voor zijn monument ter ere van koning Hendrik II van Frankrijk (1519-1559). Dit laatste beeld heeft duidelijk ook inspiratie gegeven voor een verguld bronzen ruiterstandbeeld van Filips IV, toegeschreven aan Pietro Tacca en nu te zien in het Prado (inv. E000444).