Het schilderij toont een Maria met Kind, omringd door engelen, geplaatst op de voorgrond van een bebost landschap. De Maagd Maria zit links in de compositie en houdt het Christuskind op haar schoot. Beiden zijn voorzien van een nimbus. Rondom hen bevindt zich een groep engelen, deels gevleugeld, deels voorgesteld als naakte putti, in een cirkel opgesteld en bezig met gebaren van offer, presentatie of aanbidding.
De scène speelt zich af in een dicht bos, gekenmerkt door hoge bomen met dicht gebladerte die de compositie omlijsten en een schaduwrijke sfeer creëren. Op de achtergrond opent het landschap zich naar een vallei met een beekje, heuvels en lichtere vegetatie, wat een gevoel van ruimtelijke diepte oproept.
De voorgrond wordt verlevendigd door een gevarieerde vegetatie: bloemen, lage planten en bladeren zijn nauwkeurig weergegeven en op decoratieve wijze gerangschikt. Het licht, dat sterker op de heilige figuren valt, contrasteert met de schaduwpartijen van het landschap en versterkt hun aanwezigheid. Het geheel combineert een intieme religieuze scène met een weelderige natuurlijke omgeving, in een evenwichtige compositie van figuren en landschap.