De godin wordt afgebeeld in een vluchtige, vergankelijke houding, alsof ze betrapt is op het moment dat ze uit de zee oprijst, waarnaar de dolfijn aan haar voeten verwijst.

De Venus de’ Medici behoort tot de beroemdste antieke beelden. Lodewijk XIV bezat bijvoorbeeld maar liefst vijf versies van dit beeld. Ook vandaag de dag zijn er nog talrijke levensgrote beelden te bewonderen die de grote parken van Europa sieren. Als bronzen miniatuur behoorde zij tot de meest bekende antieke voorwerpen in de verzamelkabinetten: op het portret van Claude-Henri Watelet, geschilderd door Greuze rond 1763-1765, wordt de kunstliefhebber en auteur van L’Art de peindre afgebeeld met een passer en een notitieboekje, terwijl hij een bronzen beeldje van de Venus van de Medici bekijkt, alsof hij op het punt staat de ideale verhoudingen van de vrouwelijke figuur af te leiden uit het gebeeldhouwde voorbeeld.

Volgens Piero Ligorio werd het beeld ontdekt in Rome, vlakbij de Thermen van Trajanus, in de wijngaard van de bisschop van Viterbo, Sebastiano Gualtieri. Het werd onmiddellijk opgenomen in de collectie van de prelaat en werd in 1566 aangekocht door Alfonso d'Este. In 1575 werd het verkocht aan Ferdinand de' Medici, die besloot het op te nemen in de collectie antiquiteiten van de Villa Medici in Rome. Het beeld bleef meer dan een eeuw in deze weelderige Romeinse residentie. In 1677 werd het samen met andere meesterwerken, zoals De messenslijper en De worstelaars, overgebracht naar Florence. Deze beroemde werken werden tentoongesteld in de Tribune, de meest kostbare ruimte in de Uffizi, en Venus werd het symbool van het Florentijnse museum als geheel. Het prestige van het beeld komt tot uiting in latere gebeurtenissen en in de geschiedenis van de opeenvolgende collecties. In 1802 gaf Napoleon opdracht het naar Parijs over te brengen. De Franse periode duurde tot 1816, toen het beeld werd teruggebracht naar zijn oorspronkelijke locatie in Florence.

Ongebruikelijk voor een antiek beeld, heeft de Venus een geïdentificeerde maker. Op de sokkel staat zijn handtekening: Cleomenes, zoon van Apollodorus, een beeldhouwer die in de 1e eeuw v.Chr. in Athene actief was.

Hoogwaardige versies van dit beeld, evenals andere beroemde bustes en figuren uit de oudheid, werden in Rome en elders vervaardigd in brons en marmer.