Versierd met een cartouche waaruit bloemen en vogels tevoorschijn komen tegen een zwarte achtergrond; in het midden een Italiaans landschap. Het geheel wordt omlijst door een scagliola-rand die geel marmer uit Siena imiteert. Corbin-bek aan de boven- en onderkant van het blad. Het tafeltje wordt aangeboden met een onderstel van messing.
Scagliola 
Deze decoratieve techniek, die al door de Egyptenaren, Grieken en Romeinen werd toegepast, bootst marmer en inlegwerk van hardsteen met grote nauwkeurigheid na. Het gladde en glanzende uiterlijk evenaart dat van de meest gewilde marmersoorten. 
De methode, die al sinds de oudheid bekend was, werd vanaf de 15e eeuw op grote schaal toegepast in Duitsland, Oostenrijk en de Lombardije. Zij kende een bijzondere bloei in Emilia, vanwege het ontbreken van marmergroeven in deze regio en als reactie op de hoge kosten van marmerinlegwerk dat werd geïmporteerd uit de werkplaatsen van het Opificio delle Pietre Dure, opgericht door de familie Medici in Florence. 
Aan het begin van de 17e eeuw verschenen in de regio Carpi (Emilia-Romagna) de eerste werken in Italiaanse scagliola, waarvan de uitvinding rond 1610 aan Guido Fassi wordt toegeschreven.