Omdat hij zijn interieurscènes zelden signeerde, werden veel werken van Abel Grimmer toegeschreven aan zijn tijdgenoten. Dit geldt voor een aantal van zijn kerkinterieurs, die vaak werden toegeschreven aan Pieter Neefs de Oude (ca. 1568/78-1659) of aan Hendrick van Steenwyck de Jonge (1580-1649). In zijn boek *Kerkinterieurs 1580-1720, de architecturale schilderkunst van de Noordelijke Scholen* corrigeert Bernard G. Maillet een aantal van deze toeschrijvingen.

De zijbeuk van het schip met gotische gewelven en de met figuren versierde tegelvloer zijn weergegeven in de voor de kunstenaar kenmerkende bruine en gele tinten. Ook zijn beheersing van het perspectief komt tot uiting in deze opeenvolging van kapellen.

In tegenstelling tot een andere versie van deze compositie, die in juni 2021 bij Sotheby’s werd geveild, vertoont dit schilderij geen stadslandschap – een motief dat hij nochtans had overgenomen tijdens zijn leertijd bij zijn vader Jacob Grimmer (1526-1590) – maar speelt de scène zich hier volledig af binnen het religieuze gebouw. Waar het paneel van Sotheby’s zich naar buiten richtte, geeft dit schilderij de voorkeur aan een gesloten ruimte: de zijbeuk van het schip. De schilder toont grote verfijning in de weergave van de architectuur, met versierde gewelven, waar aan weerszijden van de zijbeuk drieluiken te zien zijn, terwijl de achtergrond uitkomt op een kapel waarvan het altaar te raden is. Elk detail, elke figuur, is met uiterste zorg behandeld.

De figuren vertonen de voor Abel Grimmer kenmerkende vormgeving, met die gebogen lijnen die hen een rond silhouet geven dat zo typerend is voor het werk van de schilder.